Klavirski trio ARKUS u sastavu Nadežda Artamonova, violina, Aleksej Kurbatov, klavir i Sergej Suvorov, violončelo, nastupiće na velikoj sceni Kulturno-informativnog centra ,,Budo Tomović’’ u okviru ciklusa ,,Kamerna muzika” u utorak 10. februara u 20 sati.
Program koncerta obuhvata dva reprezentativna djela kamerne muzike, Klavirski trio br. 2 u e-molu, op. 67 Dmitrija Šostakoviča i Klavirski trio br. 3, op. 23 Alekseja Kurbatova, koji će ovom prilikom biti izveden premijerno u Crnoj Gori.
Klavirski trio br. 2 u e-molu (1944) Dmitrija Šostakoviča jedno je od najtragičnijih i najemotivnijih djela kamerne muzike XX vijeka, nastalo nakon smrti bliskog prijatelja muzičkog kritičara Ivana Solertinskog, u sjenci Drugog svjetskog rata. Muzika se razvija kao put od hladne, gotovo „neljudske“ otuđenosti prvog stava, preko zlog, mehaničkog skerca i pogrebnog marša, do završnice zasnovane na izobličenom jevrejskom plesu. Taj finale nije praznik, već ples užasa i nasilja, koji se u tumačenjima istraživača i savremenika Šostakoviča doživljava kao muzički spomenik žrtvama Holokausta i ratu u cjelini.
Klavirski trio br.3 kompozitor Aleksej Kurbatov je napisao 2011. godine. Djelo je velikih razmjera, gotovo simfonijskog karaktera, ostvareno sredstvima kamernog ansambla.Premijerno izvođenje ovog djela u Crnoj Gori predstavlja poseban umjetnički događaj i doprinos savremenoj muzičkoj sceni.
Članovi Trija ARKUS ostvarili su zapažene međunarodne karijere kao solisti i kamerni muzičari, nastupajući u prestižnim koncertnim dvoranama i sarađujući sa renomiranim orkestrima i umjetnicima. Njihovo zajedničko muziciranje odlikuje se visokim interpretativnim standardima, stilskom preciznošću i snažnom umjetničkom ekspresijom.
Koncert Trija ARKUS prilika je da se domaća publika susretne sa interpretacijama vrhunskog kamernog repertoara, kao i sa savremenim autorskim izrazom u okviru jednog od najzahtjevnijih muzičkih žanrova.
Ulaz je besplatan, dobro došli!
Više o umjetnicima
Violinistkinja Nadežda Artamonova je rođena u Kijevu. Diplomirala je violinu na moskovskom državnom konzervatorijumu P.I.Čajkovski 2004 godine, u klasi profesora S.Kravčenka. Laureat je međunarodnih takmičenja. Nastupala je kao solista u prestižnim koncertnim dvoranama u Moskvi, Kijevu, Bonu i dr. Nastupala je kao solista sa orkestrima kao što su Nova Moskovska filharmonija, Musica Viva, Orkestar Moskovskog konzervatorijuma, Kamerni orkestar centra Pavel Slobodkin, Kamerni orkestar centra G.Višnevskaja, kamerni orkestar Taruza, Kamerni orkestar Kijeva, Kijevska filharmonija, itd. Takođe je posvećena izvođenju savremene muzike.
Sarađivala je sa fondacijom Rihter i fondacijom Borisa Čajkovskog. Bila je članica stručnog vijeća Direktorata edukativnog programa za kulturu i umjetnost u Moskvi. Bavila se i pedagogijom te je radila u moskovskoj centralnoj muzičkoj školi, državnom muzičko-pedagoškom institutu Ipolitova-Ivanova , Koledž muzičke i pozorišne umjetnosti G.P.Višnevskoj. Mnogi njeni učenici su laureati na međunarodnim takmičenjima i stipendisti raznih fondacija.
U saradnji sa Olgom Panomarevom i Aleksejem Kurbatovim organizovala je nekoliko edukativnih koncerata za djecu i odrasle pod nazivom Kompozitorov rođendan, Ključevi klasike, Bajke i Muzička putovanja, koji su uspješno predstavljeni u Puškinovom muzeju u Moskvi. Od 2022. živi u Podgorici.
Aleksej Kurbatov je ruski kompozitor, pijanista i profesor. Komponovao je svoje prvo djelo kada je imao svega pet godina, a sa šest godina napisao je balet. Diplomirao je 2005 godine na katedri za kompoziciju i klavir na moskovskom državnom konzervatorijumu P.I.Čajkovski u klasi profesora Jurija Lisitčenka i Mihaila Voskresenkog.
Kao pijanista Aleksej Kurbatov je nastupao svirajući u gradovima širom Rusije i svijeta. Izdao je nekoliko CD-ova za različite izdavačke kuće. Aleksejeva izvođenja bila su emitovana na radiju i televiziji Rusije, Jermenije, Belgije, Velike Britanije, Njemačke, Italije, Ukrajine, Hrvatske, Kazahstana. Sarađivao sa svetski renomiranim muzičarima kao što su violinistim Vladimir Spivakov, Maksim Vengerov, Vadim Rjepin, violočelista Miša Majski, glumac Žerar Depardje.
Odlikovani orginalnošću i individualnošću muzičkog jezika, Kurbatova djela su inspirisana najviše tradicijom u svjetskoj simofonijskoj i kamernoj muzici.U isto vrijeme, njegova muzika predstavlja rusku kulturu koja je duboko povezana sa istorijskim kontekstima.To ga je i navelo da stvori djela kao što su Simfonijska poema 1812, Lenjingradska apokalipsa (naručeno od strane udovice poznatog ruskog pisca mistika Danila Andreva) i treća Vojnička simfonija koja je imala premijerno izvođenje u Sankt Peterburgu 8-og septembra 2012 godine (Dan sjećanja na žrtve opsade Lenjingrada).
Simfonijske i kamerne kompozicije Kurbatova izvođene se u mnogim zemljama kao što su: Rusija, Austrija, Jermenija, Belgija, Bjelorusija, Brazil, Velika Britanija, Mađarska, Njemačka, Izrael, Italija, Kazahstan, Kanada, Kina, Latvija, Litvanija, Meksiko, Holandija, Novi Zeland, Poljska, Portugalija, Turska, Francuska, SAD, Ukrajina, Hrvatska, Švedska, Švajcarska, Južna Afrika, Južna Koreja, Japan. Njegova muzika se izvodila u prestižnim salama kao što su Carnegie Hall u Njujorku, Salle Gaveau u Parizu, Velika sala filharmonije u Sankt Peterburgu, Velika sala Moskovskog konzervatorijuma i mnoge druge. Većina izvođača je na svojim CD-ovima odlučila je da uvrsti i njegove kompozicije.
Ostale Kurbatove kompozicije uključuju osam simfonija, operu Crni monah i Povratak kući, te sedam instrumentalnih koncerata, tri simfonijske poeme, brojna vokalna I kamerna djela, filmsku muziku itd. Takođe, njegova djela su uvrštena u obavezan program za klavirsko takmičenje u Klivlendu, SAD.
Kurbatov je održao majstorske časove u mnogim gradovima širom Rusije, i bio je član žirija na nekoliko muzičkih takmičenja. Do 2022. godine bio je redovni profesor na moskovskom državnom konzervatorijumu P.I.Čajkovski. Od 2022. godine, živi u Podgorici.
Violončelista Sergej Suvorov rođen je u Moskvi 1984. u muzičkoj porodici. Već sa 6 godina je počeo da uči da svira klavir, a godinu kasnije i violončelo. Nakon što je učio kod Alekseja Selezneva i Tatjane Guldan, pohađao je Muzičku školu Gnjesin da bi učio od ugledne profesorice Vere Birine. Potom je 1999. godine započeo studije u Londonu u klasi prof. Stefana Popova (Purcell Music School i Guildhall School of Music and Drama). Tokom 2025. boravio je u Njemačkoj, gdje je studirao u klasi prof. Jung-Čang Čoa na Akademiji umjetnosti Folkwang u Esenu. Pored toga, Sergej je pohađao brojne majstorske kurseve velikih muzičara kao što su Danil Šafran, Boris Pergamenšikov i Stiven Iserlis.
Od svoje osme godine svira javno, na scenama u Evropi, Aziji i Sjevernoj Americi. Sarađivao je sa dirigentima među kojima su Aleksandar Rudin, Lin Tao, Juri Simonov, Evgenij Buškov, Kšištof Penderecki i dr.Svirao je u kamernim sastavima zajedno sa Elenom Tarasovom, Aleksejem Kurbatovim, Nikolajem Luganskim, Alenom Bajevom, Pavelom Nersesjanom, i dr.
Osvojio je prve nagrade na međunarodnom takmičenju violončela “Liezen” 1994. Moskovskom takmičenju violončelista 1996. godine, nagradu “Guilhermina Suggia” 2000. i 2001. te na međunarodnom takmičenju “Karl Davidov” u Letoniji, 2010. godine. Sarađivao je sa uglednim kompozitorima među kojima je Aleksej Černov koji mu je posvetio Sonatu za violončelo i klavir.
Svoj repertoar Suvorov proširuje sopstvenim transkripcijama, među kojima su Sonata za violinu br. 3 Ežena Izaija, violinski koncert Aleksandra Glazunova, Sonata za violu Dmitrija Šostakoviča i koncert za violu Kšištofa Pendereckog. U svojstvu nastavnika učestvovao je na Akademiji Jurija Bašmeta u Samari. Nakon ruske invazije na Ukrajinu, napustio je Rusiju i sada živi u Crnoj Gori.